«Ο Σόλων Ζαφειρίου, που υπηρετούσε στο τμήμα εγκλημάτων κατά ζωής της Ασφάλειας, σκεφτόταν εκνευρισμένος ότι οι μέρες είναι ανώμαλο πράγμα. Ενώ όλες ανεξαιρέτως έχουν είκοσι τέσσερεις ώρες, δηλαδή την ίδια χωρητικότητα, μπορούν να περιέχουν περισσότερα ή λιγότερα γεγονότα. Κοίταξε το ρολόι του, σχεδόν δέκα το βράδυ μιας αρχικά ασήμαντης μέρας και να πώς κατέληξε τελικά! Πλησίασε το παράθυρο κάνοντας κύκλο για να μην πατήσει την λίμνη αίματος στο πάτωμα και κοίταξε έξω παραμερίζοντας το κουρτινάκι με ένα στυλό».


Ενώ η Ελληνική οικονομία καταποντίζεται από την οικονομική κρίση, οι μυστικοί συνεργάτες του Υπουργού επεξεργάζονται μια χαριστική κρατική προμήθεια αξίας δεκάδων εκατομμυρίων στον τομέα των τηλεπικοινωνιών.

O Κάρολος Λιάσκος, ένας κυνικός πενηντάρης, επαγγελματίας πληροφορικής και βετεράνος τού αντιεξουσιαστικού χώρου, μπλέκεται σ’ αυτή την υπόθεση σχεδόν κατά τύχη. Το σχέδιο αρχίζει να εφαρμόζεται, αλλά οι αστάθμητοι παράγοντες είναι πολλοί. Ο αλλοδαπός εκτελεστής, οι συνεργάτες με διπλό ρόλο και το ξεχασμένο παρελθόν που ξαφνικά αναβιώνει, ανατρέπουν τις εύθραυστες ισορροπίες.

Ο πρώτος φόνος μπλέκει πολιτικούς, επιχειρηματίες, αστυνομία και μυστηριώδεις «συμβούλους» σε ένα μπερδεμένο κουβάρι. Η Ασφάλεια αναζητά τον δολοφόνο, αλλά τα στοιχεία που συγκεντρώνει είναι αλληλοσυγκρουόμενα και δεν οδηγούν πουθενά.

Όταν η κατάσταση φτάνει στο απροχώρητο η ομάδα που αυτοαποκαλείται Σύγκλητος και που μέχρι τότε απλώς παρατηρούσε, αναλαμβάνει να δώσει τη λύση σε όλα. Η δικαιοσύνη αποδίδεται με τρόπο «σύγχρονο» και «πρακτικό», χωρίς ιδιαίτερο προβληματισμό για το ποιός είναι ένοχος και ποιός όχι. Άλλωστε τέτοιος προβληματισμός ίσως να είχε νόημα πριν από χρόνια, όταν ακόμη και για τους αθώους μπορούσε να προκύψει "GAME OVER".

Όμως, την εποχή που η κρίση στην Ελλάδα γενικεύεται, δεν υπάρχουν αθώοι!